تا حالا شده هر هفته دربارهی مشکلتان حرف بزنید، حتی بفهمید چرا اینطور شدهاید، ولی علامتتان سر جایش بماند؟ بعضی جلسهها دور خودشان میچرخند. در این ویدیو توضیح میدهم چرا، و رویکرد D-ISTDP از چه نقشهای برای بیرون آمدن از این چرخه کمک میگیرد. این نوشته خلاصهی ویدیو است.
🎬 D-ISTDP چیست؟ نقشهی کلی (قسمت ۱)
این ویدیو برای رواندرمانگران ساخته شده، اما اگر مراجع هستید یا به درمان فکر میکنید، بخشهای اولش برایتان هم قابل فهم است. نوشتهی زیر همان ایدهها را به زبان ساده میگوید.

چرا فقط «فهمیدن» کافی نیست؟
خیلی از ما میدانیم چرا مضطرب هستیم یا چرا در رابطهها دور میشویم. اما دانستن با تجربه کردن فرق دارد. در این رویکرد، تغییر زمانی شروع میشود که احساس واقعی، همین حالا و در بدن، حس شود؛ نه اینکه فقط دربارهاش حرف بزنیم.
سه چیز که در کسری از ثانیه رخ میدهند
ایدهی مرکزی این است: وقتی احساسی مثل خشم، غم یا نزدیکی به آگاهی نزدیک میشود، اضطراب فعال میشود و بلافاصله یک دفاع وارد میشود تا احساس را مسدود کند. مثلاً سرد میشویم، بحث را عوض میکنیم، شوخی میکنیم یا ذهنمان خالی میشود. این سه در کسری از ثانیه و بیرون از آگاهی رخ میدهند؛ برای همین اغلب نمیدانیم چه احساسی داریم و چرا مضطرب هستیم. نوشتهی سرکوب آنی چیست؟ دربارهی همین سرعت توضیح بیشتری میدهد.
چه فرقی با «حرف زدن دربارهی مشکل» دارد؟
در این روش، درمانگر فقط به داستان گوش نمیدهد؛ به آنچه همین حالا در جلسه رخ میدهد هم توجه میکند. یکی از سادهترین پرسشها این است: «همین لحظه چه احساسی دارید؟» گاهی مراجع از این پرسش فرار میکند، و همان فرار، دفاعی را نشان میدهد که سالها زندگیاش را محدود کرده. چیزی که دیده شود، قابل تغییر است.
اگر مدتهاست دربارهی مشکلتان حرف میزنید و علامت سر جایش مانده، در یک جلسهی آشنایی رایگان ۱۵ دقیقهای با هم حرف میزنیم و میبینیم این روش برای شما مناسب است یا نه. جلسهها آنلاین و ۶۰ دقیقهای هستند.
این روش از کجا آمده؟
رویکرد از کار حبیب دوانلو (۱۹۲۷ تا ۲۰۲۳)، روانپزشک ایرانیتبار مونترالی، میآید که بیش از شصت سال پژوهش بالینی کرد. در طول زمان روش او عمیقتر شد؛ مرحلهای که D-ISTDP مینامم، مفهومهای تازهای مثل همجوشی و مقاومت عمده را وارد کرد. توضیح کاملتر را در راهنمای جامع رواندرمانی پویشی D-ISTDP بخوانید. اگر دنبال درمانگر مناسب هستید، شش سؤال پیش از شروع درمان هم کمک میکند.
این ویدیو و نوشته آموزشی هستند و جای ارزیابی و درمان فردی را نمیگیرند. اگر در بحران هستید یا فکر آسیب به خود دارید، با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا اورژانس ۱۱۵ (خارج از ایران: اورژانس محلی) تماس بگیرید.