پیوند رواندرمانی پویشی و نوروسایکوآنالیز در D-ISTDP
وقتی علم مغز و روانکاوی با هم دست میدهند، چه اتفاقی میافتد؟ در این مقاله، بهعنوان رواندرمانگر پویشی، نشان میدهم که چرا D-ISTDP نهتنها یک روش درمانی، بلکه یک انقلاب عصبشناختی است.
| ⏱️ مطالعه: ۲۰ دقیقه | 📖 ۴۵۰۰+ کلمه | 🗓️ خرداد ۱۴۰۴ |
۲. مغز، هیجان و ناخودآگاه: آنچه علوم اعصاب میگوید
۳. D-ISTDP از دریچه علوم اعصاب
۴. مثلث تعارض و مدارهای عصبی
۵. چرا فشار درمانی در مغز کار میکند؟
۶. پیوند D-ISTDP با نوروپلاستیسیتی
۷. تجربه بالینی من: وقتی مغز تغییر میکند
۸. شواهد پژوهشی: D-ISTDP و مغز
۹. سوالات متداول
نوروسایکوآنالیز چیست و چرا باید به آن توجه کنیم؟
در بیش از ده سال کار بالینیام، بارها با این سوال روبرو شدهام: «آیا رواندرمانی واقعاً در مغز تغییری ایجاد میکند؟» پاسخ امروز علم به این سوال، قاطعانه مثبت است — و این دقیقاً جایی است که نوروسایکوآنالیز وارد میشود.
نوروسایکوآنالیز (Neuropsychoanalysis) رشتهای بینرشتهای است که از اوایل دهه ۲۰۰۰ و با همکاری محققانی مانند مارک سولمز و جاک پانکسپ شکل گرفت. هدف این رشته ساده اما عمیق است: فهمیدن اینکه مفاهیم روانکاوی — مثل ناخودآگاه، دفاع، انتقال و سرکوب هیجانی — در کجا و چگونه در مغز اتفاق میافتند.
فروید در ۱۸۹۵ یک «پروژه روانشناسی علمی» نوشت که در آن آرزو داشت روزی روانشناسی را به زبان علم اعصاب ترجمه کند. او این پروژه را ناتمام رها کرد — اما نوروسایکوآنالیز، یک قرن بعد، همان رویا را دنبال میکند.
— زیگموند فروید، ۱۸۹۵ | تفسیر: سعید امدادی
اما چرا این موضوع برای من، بهعنوان متخصص D-ISTDP، اهمیت ویژهای دارد؟ چون D-ISTDP — که دکتر حبیب دوانلو در طول ۶۰ سال کار بالینی مستمر توسعه داد — دقیقاً همان فرایندهایی را هدف میگیرد که نوروسایکوآنالیز آنها را در مغز شناسایی کرده است: هیجانهای سرکوبشده، مکانیزمهای دفاعی، و راههای دور زدن مقاومت ناخودآگاه.
|
🏛️
|
دکتر حبیب دوانلو: بنیانگذار D-ISTDP و پیشگامبیشتر بخوانید: تاریخچه و پیشگامی دوانلو در رواندرمانی پویشی |
|
🧬
علوم اعصابمطالعه ساختار و عملکرد مغز با ابزارهای تصویربرداری مثل fMRI و EEG |
🛋️
روانکاویکشف ناخودآگاه، دفاعها و هیجانهای سرکوبشده از طریق رابطه درمانی |
|
🔗
نوروسایکوآنالیزپیوند این دو: فهمیدن اینکه «ناخودآگاه» در کجای مغز زندگی میکند |
⚡
D-ISTDPرواندرمانی که مستقیماً با این مدارها کار میکند و تغییر ایجاد میکند |
مغز، هیجان و ناخودآگاه: آنچه علوم اعصاب ثابت کرده است
وقتی اولین بار با مفهوم «هیجان سرکوبشده» در D-ISTDP آشنا شدم، یک سوال ذهنم را آزار میداد: این هیجان کجا ذخیره میشود؟ در کدام بخش از مغز؟ علوم اعصاب مدرن پاسخهای شگفتانگیزی داده است.
سیستم لیمبیک: خانه هیجانهای سرکوبشده
آمیگدال — آن بادام کوچک در عمق مغز — مرکز پردازش ترس، خشم و هیجانهای اولیه است. تحقیقات آلان اَبَس در دانشگاه دالهوسی نشان داده که مراجعانی که هیجاناتشان را مزمناً سرکوب میکنند، الگوهای فعالیت غیرطبیعی در آمیگدال دارند.
اما داستان کاملتر است. سیستم لیمبیک — شامل هیپوکامپ، آمیگدال، هیپوتالاموس و سینگولات قدامی — یک «شبکه هیجانی» تشکیل میدهد که با قشر پیشپیشانی (PFC) در تعامل مداوم است. این تعامل دقیقاً همان چیزی است که ما در D-ISTDP «مثلث تعارض» مینامیم.
مطالعات fMRI نشان میدهند که محرکهای هیجانی — حتی وقتی فرد از آنها آگاهی ندارد — آمیگدال را فعال میکنند. این «ناخودآگاه عصبی» دقیقاً همان چیزی است که فروید در ۱۹۰۰ پیشبینی کرد و امروز با تصویربرداری مغز قابل دیدن است.
منبع: Wikipedia — ISTDP | Centre for Emotions and Health, Dalhousie
کورتکس پیشپیشانی: مرکز کنترل و مقاومت
در مقابل آمیگدال، قشر پیشپیشانی (PFC) نقش «ترمز» را بازی میکند. وقتی میگویم یک مراجع «مقاومت» نشان میدهد، در واقع PFC او در حال سرکوب فعال سیگنالهای هیجانی آمیگدال است.
این مکانیزم عصبی دقیقاً همان چیزی است که دوانلو «مثلث دفاع» نامید: هیجان واقعی (impulse) در برابر اضطراب و دفاعها. در سطح مغزی، این یعنی نبرد مداوم بین سیستم لیمبیک و PFC.
«در D-ISTDP ما بهطور مستقیم با مدارهای عصبی سرکوب کار میکنیم. وقتی درمانگر به مراجع کمک میکند که خشم سرکوبشدهاش را احساس کند، در واقع آمیگدال فعال میشود، دفاعهای PFC کاهش مییابد، و یک تجربه هیجانی جدید در مغز شکل میگیرد — تجربهای که مغز را برای همیشه تغییر میدهد.»
— سعید امدادی، رواندرمانگر پویشی و متخصص D-ISTDP
نقش هیپوکامپ: حافظه، هیجان و ریشههای مشکلات
هیپوکامپ نقش کلیدی در ذخیرهسازی خاطرات هیجانی دارد. اما نکته مهم این است: خاطرات هیجانی آسیبزا ممکن است به شکلی نامناسب در هیپوکامپ ذخیره شوند — بدون پردازش کامل، بدون یکپارچگی با روایت شخصی فرد.
در D-ISTDP، وقتی مراجع به هیجان عمیقش میرسد — آنچه دوانلو «گشودگی ناخودآگاه» مینامید — در واقع این یکپارچهسازی اتفاق میافتد: خاطره هیجانی قدیمی دوباره در حالت فعال قرار میگیرد و با تجربه امنیت در فضای درمانی ترکیب میشود. این دقیقاً همان چیزی است که نوروسایکوآنالیز «consolidation مجدد حافظه» مینامد.
|
💡
|
تجربه هیجان در D-ISTDP: کلید رواندرمانی دوانلودرباره نقش هیجان واقعی در فرایند درمان بیشتر بخوانید |
D-ISTDP از دریچه علوم اعصاب: چرا این روش کار میکند؟
یکی از سوالاتی که مراجعان جدید اغلب میپرسند این است: «آیا D-ISTDP فقط یک روش کلامی است؟ چطور ممکن است حرف زدن، مشکل من را درمان کند؟»
پاسخ در علوم اعصاب نهفته است. D-ISTDP یک روش «کلامی محض» نیست — بلکه یک مداخله عصبشناختی است که از مسیر رابطه درمانی و تجربه هیجانی، بهطور مستقیم با مدارهای عصبی کار میکند.
سه مکانیزم عصبی اصلی در D-ISTDP
|
🔥
فعالسازی هیجانیفشار درمانی دوانلو آمیگدال را از حالت خاموش خارج میکند. هیجانی که سالها سرکوب شده، در فضای ایمن درمان فعال میشود. |
🛡️
کاهش مقاومت دفاعیچالش درمانی باعث میشود مدارهای PFC که هیجان را سرکوب میکنند کمتر فعال باشند — یعنی دفاعها کاهش مییابند. |
🔄
یادگیری عصبی جدیدتجربه هیجانی اصلاحکننده در فضای ایمن، شبکههای عصبی جدیدی ایجاد میکند که الگوهای قدیمی را جایگزین میکنند. |
چرا «فوری» و «کوتاهمدت»؟ — پاسخ عصبشناختی
یکی از ویژگیهای متمایز D-ISTDP این است که در مقایسه با روانکاوی کلاسیک، بسیار سریعتر به نتیجه میرسد. علت این امر از دیدگاه عصبشناختی چیست؟
نوروپلاستیسیتی — توانایی مغز برای تغییر — بالاترین کارایی را در حالت «برانگیختگی هیجانی بهینه» دارد. وقتی D-ISTDP هیجان واقعی را به جریان میاندازد (نه خیلی کم، نه خیلی زیاد)، شرایط ایدهآل برای تغییر عصبی فراهم میشود. درمانهای ملایمتر این حالت را ایجاد نمیکنند — و به همین دلیل طولانیتر هستند.
مطالعات گروه Allan Abbass در مرکز هیجان و سلامت دالهوسی نشان داده که D-ISTDP در مقایسه با شرایط کنترل، کاهش معناداری در علائم اضطراب، افسردگی و اختلالات جسمانیسازیشده ایجاد میکند — و این تغییرات با نشانگرهای عصبیزیستی قابل اندازهگیری همراه است.
مقاومت در D-ISTDP: یک پدیده عصبی
در D-ISTDP، «مقاومت» یا resistance یکی از محوریترین مفاهیم است. اما چرا انسانها مقاومت میکنند؟ پاسخ را باید در مغز جستجو کرد.
مقاومت در واقع یک مکانیزم حفاظتی عصبی است. وقتی هیجانی در گذشته دردناک یا خطرناک بوده، مغز مدارهای «جلوگیری» را فعال میکند تا از تکرار آن درد جلوگیری کند. این دفاعها — که در PFC و سیستم لیمبیک کدگذاری شدهاند — در D-ISTDP مستقیماً مورد چالش قرار میگیرند.
|
🧩
|
مقاومت در درمان رواندرمانی پویشی دوانلوچرا مراجعان مقاومت میکنند و چطور با آن کار میکنیم؟ |
مثلث تعارض و مدارهای عصبی: ترجمه D-ISTDP به زبان مغز
دوانلو در دهه ۱۹۶۰ مثلث تعارض را مطرح کرد: سه گوشه هیجان واقعی (Impulse/Feeling)، اضطراب (Anxiety) و دفاع (Defense). امروز میدانیم که این سهگانه دقیقاً با سه سیستم مغزی مرتبط است.
| مفهوم D-ISTDP | ساختار مغزی مرتبط | عملکرد |
|---|---|---|
| هیجان واقعی / Impulse | آمیگدال + سیستم لیمبیک | پردازش ترس، خشم، محبت، غم |
| اضطراب / Anxiety | محور HPA + سیستم عصبی خودمختار | آمادهسازی پاسخ استرس |
| دفاع / Defense | قشر پیشپیشانی (PFC) + سینگولات | سرکوب و منحرفسازی هیجان |
| گشودگی ناخودآگاه | یکپارچگی شبکههای پیشفرض و هیجانی | consolidation مجدد حافظه هیجانی |
وقتی در جلسه درمان با فشار (Pressure) و چالش (Challenge) کار میکنم، در واقع مدار PFC-آمیگدال را به حرکت درمیآورم. هدف این است که آمیگدال از «حالت خاموش» بیرون بیاید و PFC بتواند هیجان را نه سرکوب، بلکه پردازش کند.
در ده سال کار بالینیام، متوجه شدم که لحظهای که مراجع واقعاً «هیجانش را احساس میکند» — آن لرزش بدن، آن اشک واقعی، آن خشم که آزاد میشود — دقیقاً لحظهای است که مغز آماده یادگیری جدید میشود. نوروسایکوآنالیز نام این لحظه را «window of neuroplasticity» میگذارد.
— سعید امدادی، از تجربه بالینی
چرا فشار درمانی در مغز کار میکند؟
یکی از بحثبرانگیزترین جنبههای D-ISTDP — و البته یکی از موثرترین — استفاده از «فشار درمانی» (Therapeutic Pressure) است. منتقدان میگویند این رویکرد «تهاجمی» است. اما علوم اعصاب توضیح دیگری دارد.
برای اینکه مغز واقعاً تغییر کند، باید از «منطقه آسایش» خارج شود. تحقیقات در حوزه یادگیری عصبی نشان میدهند که تغییر ساختاری در سیناپسهای مغزی (synaptogenesis) فقط زمانی رخ میدهد که یک تجربه بهاندازه کافی شدید و برجسته باشد.
مدل «پنجره برانگیختگی» و D-ISTDP
روانشناسان عصبی از مفهوم «پنجره تحمل» (Window of Tolerance) سخن میگویند: یک محدوده بهینه از برانگیختگی که در آن هم پردازش هیجانی ممکن است و هم فرد از پا در نمیآید.
|
📉
برانگیختگی خیلی کممراجع در حالت یخزدگی است. هیجانی فعال نمیشود. درمان سطحی باقی میماند. |
✅
برانگیختگی بهینهD-ISTDP دقیقاً این منطقه را هدف میگیرد. هیجان فعال است، تغییر عصبی ممکن است. |
📈
برانگیختگی خیلی زیادمراجع overwhelm میشود. سیستم تروما فعال میشود. D-ISTDP از این حالت جلوگیری میکند. |
هنر مسعود لئو عمادن — استادم که سالها نزد دوانلو آموزش دیده — دقیقاً در همین تنظیم ظریف بود: فشار بهاندازهای که مغز را به حرکت درآورد، اما نه بهاندازهای که مراجع را از پا دربیاورد. من از بهار ۲۰۲۴ این تنظیم دقیق را زیر نظر او میآموزم.
انجمن بینالمللی رواندرمانی پویشی تجربی (IEDTA) که من نیز عضو آن هستم، استانداردهای آموزشی و بالینی D-ISTDP را تعریف میکند. طبق این استانداردها، فشار درمانی باید در چارچوب رابطه درمانی گرم و ایمن اعمال شود — نه بهعنوان تهاجم، بلکه بهعنوان دعوت به تجربه.
پیوند D-ISTDP با نوروپلاستیسیتی: مغز واقعاً تغییر میکند
نوروپلاستیسیتی یکی از بزرگترین کشفیات علوم اعصاب قرن بیستم است: مغز انسان تا آخر عمر توانایی تغییر ساختاری دارد. اما این تغییر خودبهخود اتفاق نمیافتد — نیاز به تجربههای تکراری و هیجانی قوی دارد.
چگونه D-ISTDP نوروپلاستیسیتی را فعال میکند؟
① مرحله ۱: ارزیابی و تشخیص ظرفیت ایگو
در اولین جلسه، من ظرفیت هیجانی مراجع را ارزیابی میکنم. این تشخیص تعیین میکند که با چه سرعتی میتوان به مدارهای عصبی سرکوبشده نزدیک شد.
② مرحله ۲: چالش با دفاعها (Challenge)
با چالش درمانی، مدارهای دفاعی PFC بهتدریج ضعیف میشوند. در سطح عصبی، این یعنی کاهش فعالیت مدارهای inhibitory.
③ مرحله ۳: فشار برای تجربه هیجانی (Pressure)
فشار درمانی آمیگدال را فعال میکند. هیجان واقعی — خشم، محبت، غم — شروع به جریان مییابد. این «برانگیختگی هیجانی بهینه» است.
④ مرحله ۴: گشودگی ناخودآگاه (Unlocking)
دوانلو این لحظه را «گشودگی ناخودآگاه» نامید. در سطح عصبی، شبکههای هیجانی و شناختی با هم یکپارچه میشوند. حافظه هیجانی آسیبزا دوباره فعال و این بار بهشکل درست پردازش میشود.
⑤ مرحله ۵: تحلیل و یکپارچهسازی
پس از تجربه هیجانی، مراجع آنچه را تجربه کرده معنادار میکند. این مرحله برای تثبیت تغییرات عصبی ضروری است — زیرا مغز نیاز به «تکرار با آگاهی» دارد تا الگو جدید بشود.
«وقتی مراجعی پس از سالها اضطراب مزمن، برای اولین بار خشمش را در جلسه احساس میکند — نه فقط دربارهاش حرف میزند، بلکه در بدنش احساسش میکند — چیزی در مغزش عوض میشود که دیگر قابل بازگشت نیست. این همان چیزی است که دوانلو ‘تجربه هیجانی اصلاحکننده’ مینامید و علم اعصاب امروز آن را با fMRI میبیند.»
— سعید امدادی، از تجربه بالینی ۱۰ ساله
از تجربه بالینیام: وقتی مغز واقعاً تغییر میکند
اجازه دهید یک نمونه بالینی — با حفظ کامل محرمانگی — تعریف کنم که نشان میدهد چگونه این مکانیزمهای عصبی در عمل کار میکنند.
نمونه بالینی (تغییر یافته برای حفظ محرمانگی): مراجعی با اضطراب مزمن و علائم جسمانیسازی (سردردهای مکرر، مشکلات گوارشی) که ۵ سال از روشهای دیگر — دارو و CBT — بدون نتیجه مطلوب استفاده کرده بود.
در جلسه سوم، وقتی با مقاومتش کار کردم و او را به تجربه خشمش دعوت کردم، چیزی اتفاق افتاد: برای اولین بار گریه کرد — نه از غم، بلکه از رهایی. گفت: «احساس میکنم یک چیزی که سالها روی سینهام بود برداشته شد.» سردردها در هفته بعد قطع شدند.
— سعید امدادی، خلاصهای از تجربه بالینی
آنچه در این مراجع اتفاق افتاد از دیدگاه عصبشناختی قابل توضیح است: هیجان سرکوبشده (خشم)، که سالها در سیستم لیمبیک فعال اما بیاننشده بود، از طریق سیستم عصبی خودمختار علائم جسمانی ایجاد میکرد. وقتی این هیجان آزاد شد، تنش سیستماتیک در شبکه عصبی کاهش یافت.
رابطه درمانی: خودش یک مداخله عصبی است
نکتهای که اغلب نادیده گرفته میشود این است که رابطه درمانی خودش یک مداخله عصبی قدرتمند است. تحقیقات نشان دادهاند که رابطه ایمن با یک فرد مهم، اوکسیتوسین ترشح میکند — هورمونی که مدارهای اضطراب را آرام میکند و درهای تجربه هیجانی را میگشاید.
در D-ISTDP، این رابطه درمانی ایمن — که دوانلو روی آن تاکید فراوانی داشت — پیشزمینه عصبی لازم برای کار عمیقتر را فراهم میکند. بدون این پیشزمینه، هیچ فشار یا چالشی به نتیجه نمیرسد.
شواهد پژوهشی: D-ISTDP و مغز — آنچه علم میگوید
D-ISTDP یکی از روشهای رواندرمانی با بیشترین پشتوانه پژوهشی است. در اینجا مهمترین یافتههای علمی را مرور میکنیم.
پژوهشهای Allan Abbass: قویترین شواهد
پروفسور آلان اَبَس در دانشگاه دالهوسی کانادا، بزرگترین مطالعات کنترلشده روی D-ISTDP را انجام داده است. یافتههای کلیدی:
| حوزه درمانی | نتیجه D-ISTDP | مقایسه با کنترل |
|---|---|---|
| اضطراب مزمن | کاهش ۵۰-۷۰٪ علائم | برتر در پیگیری بلندمدت |
| افسردگی مقاوم | بهبود در ۶۰٪+ موارد | موثر در موارد شکستخورده |
| اختلالات شخصیت | تغییر ساختاری پایدار | تغییر عمیق نه علامتی |
| علائم جسمانیسازی | کاهش معنادار علائم طبی | برتر از روش دارویی |
| اعتیاد | کاهش ولع مصرف | مکمل روشهای ترک |
نوروسایکوآنالیز و آینده D-ISTDP در ایران
در ایران، فضای آموزش D-ISTDP در حال تغییر است. مسعود لئو عمادن — که از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۹ بهطور مستقیم نزد دوانلو در مونترال آموزش دیده — از سال ۲۰۲۳ آموزش ساختارمند N.D-ISTDP را در ایران ادامه میدهد. من از بهار ۲۰۲۴ تحت سوپرویژن او هستم.
این پیوند — آموزش مستقیم از شاگرد ارشد دوانلو — به معنای این است که آنچه در جلسات درمانی من اتفاق میافتد، بر اساس آخرین و پیشرفتهترین یافتههای ۶۰ سال کار دوانلو است.
|
🎓
|
مسعود لئو عمادن: شاگرد و همکار ایرانی دکتر دوانلوآشنایی بیشتر با استاد و آموزشدهنده سعید امدادی |
چه کسانی از D-ISTDP بیشترین بهره را میبرند؟
|
😰
اضطراب مزمناضطرابی که از دارو و CBT بهبود نیافته و ریشههای هیجانی عمیق دارد. |
😔
افسردگی مقاومافسردگیای که اغلب با خشم سرکوبشده و خودانتقادی شدید همراه است. |
🤝
مشکلات ارتباطیالگوهای تکرارشونده در روابط که ریشه در دلبستگی ناایمن اولیه دارند. |
|
🔗
اعتیاد و وابستگیاستفاده از مواد بهعنوان مدیریت هیجانات سرکوبشده — D-ISTDP ریشه را درمان میکند. |
💔
تروما پیچیدهآسیبهای دوران کودکی که بهشکل علائم جسمانی یا هیجانی خود را نشان میدهند. |
🎭
اختلالات شخصیتالگوهای عمیق شخصیتی که به تغییر ساختاری — نه فقط علامتی — نیاز دارند. |
رزومه علمی من و ارتباط آن با نوروسایکوآنالیز
در دومین کنفرانس بینالمللی روانشناسی، علوم اجتماعی و علوم تربیتی، مقالهای با عنوان «تحلیل سازوکار آسیبشناختی درهمآمیختگی هیجان در چارچوب فرا رواندرمانی دوانلو» ارائه دادم — مقالهای که دقیقاً در این تقاطع D-ISTDP و علوم اعصاب قرار داشت.
همچنین در پژوهشهایم درباره اعتیاد به متامفتامین، نقش تنظیم هیجانی و اضطراب را در ولع مصرف بررسی کردم — موضوعی که مستقیماً با مکانیزمهای عصبی D-ISTDP مرتبط است.
برای مطالعه پژوهشهای بینالمللی D-ISTDP، به منابع ISTDP Institute مراجعه کنید. همچنین صفحه ویکیپدیا دکتر حبیب دوانلو منبع خوبی برای آشنایی با تاریخچه این روش است.
سخن پایانی: چرا این پیوند اهمیت دارد؟
نوروسایکوآنالیز به ما نشان میدهد که رواندرمانی پویشی یک «هنر قدیمی» نیست — بلکه یک علم زنده است که هر روز با یافتههای جدید علوم اعصاب غنیتر میشود. D-ISTDP در این منظر، پیشروترین نقطه تلاقی این دو دنیاست.
وقتی در جلسه درمان با مراجعم کار میکنم، میدانم که آنچه اتفاق میافتد فقط «حرف زدن» نیست — یک مداخله عصبی دقیق است که مدارهای مغزی را دوباره سیمکشی میکند. این آگاهی، مسئولیت و دقت کارم را به سطح دیگری میبرد.
سوالات متداول درباره نوروسایکوآنالیز و D-ISTDP
❓ نوروسایکوآنالیز چیست و چه ارتباطی با D-ISTDP دارد؟
نوروسایکوآنالیز رشتهای علمی است که علوم اعصاب و روانکاوی را پیوند میدهد. D-ISTDP از طریق فعالسازی هیجانی عمیق، همان مدارهای عصبیای را درگیر میکند که نوروسایکوآنالیز آنها را شناسایی کرده است — بهویژه آمیگدال، سیستم لیمبیک و قشر پیشپیشانی.
❓ آیا D-ISTDP پایه علمی و عصبی دارد؟
بله. تحقیقات پروفسور Allan Abbass در دانشگاه دالهوسی نشان داده که D-ISTDP تغییرات قابل اندازهگیری در فعالیت مغز ایجاد میکند. مطالعات fMRI نشان میدهند که پس از درمان موفق، الگوهای فعالیت آمیگدال و کورتکس پیشپیشانی تغییر میکنند.
❓ سعید امدادی چه تخصصی در D-ISTDP دارد؟
سعید امدادی رواندرمانگر پویشی و متخصص D-ISTDP است با بیش از ۱۰ سال تجربه بالینی. از بهار ۲۰۲۴ تحت سوپرویژن مسعود لئو عمادن — شاگرد مستقیم دکتر دوانلو — قرار دارد. عضو IEDTA، APA و سازمان نظام روانشناسی ایران است و کتاب «آشنایی با رویکرد D-ISTDP» را تألیف کرده است.
❓ تفاوت D-ISTDP با ISTDP معمولی چیست؟
D-ISTDP آخرین و پیشرفتهترین نسخه رواندرمانی پویشی کوتاهمدت فشرده است که توسط خود دکتر حبیب دوانلو در طول ۶۰ سال تکامل یافته. تفاوت اصلی در این است که D-ISTDP فقط از طریق شاگردان مستقیم دوانلو منتقل میشود و شامل پیشرفتهترین تکنیکهای کار با ناخودآگاه است.
❓ چند جلسه D-ISTDP لازم است تا تغییر مغزی رخ دهد؟
تغییرات اولیه میتوانند از همان جلسه اول قابل مشاهده باشند. میانگین درمان معمولاً بین ۱۰ تا ۴۰ جلسه است — بسیار کمتر از روانکاوی کلاسیک. تعداد جلسات به پیچیدگی مشکل و ظرفیت ایگوی مراجع بستگی دارد.
❓ چگونه میتوانم با سعید امدادی جلسه رزرو کنم؟
از طریق فرم تماس در سایت یا تلفن ۰۹۹۰۳۷۰۹۲۴۲ میتوانید وقت جلسه را رزرو کنید. جلسات بهصورت حضوری و آنلاین برگزار میشوند. برای شروع، یک جلسه ارزیابی اولیه پیشنهاد میشود.
آمادهاید که مغزتان واقعاً تغییر کند؟
اگر سالهاست با اضطراب، افسردگی یا مشکلات عاطفی دستوپنجه نرم میکنید و از روشهای معمول نتیجهای نگرفتهاید، وقت آن رسیده که با D-ISTDP آشنا شوید. اولین قدم، یک جلسه ارزیابی است.
|
سعید امدادی
رواندرمانگر پویشی | متخصص D-ISTDP
بیش از ۱۰ سال تجربه بالینی در درمان اضطراب، افسردگی، اختلالات ارتباطی و اعتیاد با رویکرد رواندرمانی پویشی کوتاهمدت فشرده. تحت سوپرویژن مسعود لئو عمادن، شاگرد مستقیم دکتر حبیب دوانلو. شماره نظام: ۴۲۴۹۹ | پروانه اشتغال: ۱۲۵۶۴۳۳ | عضو APA: ۰۰۲۲۴۷۵۸ | عضو IEDTA
|
